Kiezen voor jezelf en voor wat  goed voor je is is een kwestie van jezelf gunnen. Grappig genoeg is ‘gunnen’ een woord dat we niet in alle talen kennen. Net als ‘de gunfactor’. In de encyclopedie lees ik als verklaring van het woord gunnen: ‘zonder jaloezie toestaan dat iemand anders iets heeft’ en ‘jezelf iets toestaan’.

Vooral dat laatste spreekt me aan. Als je jezelf namelijk kunt toestaan te zijn wie je bent en te doen wat je te doen hebt, dan kun je jouw beste versie (be)leven én… ook zo mooi…  dan gun je een ander dat ook. Dan ben je de leukste partner, de fijnste collega én de beste vriend. Ook van jezelf. Dan kun je die Happy Single zijn.

Waarom dit niet altijd lukt?

Mijn hypothese is dat we geneigd zijn om weg te lopen als er iets te veel pijn doet. Als er iets op ons afkomt dat ons in onze kern raakt, iets dat voelt als zout in een open wond, als hamerslag op een al gekneusde teen. Daar lopen we dan liever omheen. Een manier om erom heen te lopen is om ons op de ander te richten, met al het gedoe van jaloezie, ruzie, verwijten, af-gunst tot gevolg.

Projectie heet dat ook wel.

Projectie ontstaat als wat een ander doet of zegt ons raakt in ons bestaansrecht. Dat klinkt zwaar, maar is het niet. Het gebeurt de hele dag door. Als ik jou niet terugbel kan dat jou het gevoel geven dat je waardeloos bent. Want, ‘anders zou ik wel moeite voor je doen‘. Daarmee raak ik jou in jouw bestaansrecht. Als ik niet terugbel triggert dat jouw idee dat je niet de moeite waard bent.

De moeite waard ben jij natuurlijk ook als ik jou nooit meer terugbel. Toch zul jij geraakt worden als jij stiekem de overtuiging hebt ‘ik ben niet leuk genoeg‘. Als je dit niet door hebt is de kans erg groot dat je naar mij gaat wijzen.

Want, nee, het is niet netjes dat ik niet terugbel. Het is onbeleefd, zelfs misschien wel onbeschoft. Misschien deug ik dus ook wel helemaal niet. Kun je geen afspraken met me maken en wil je me nooit meer zien. Je wordt kwader en kwader op mijn foute gedrag en in die boosheid is geen plaats voor wat daaronder zit.

Dat je eigenlijk verdrietig bent omdat je denkt dat jij het niet waard bent dat ik moeite voor je doe.

Snap je wat ik bedoel?

Escapisme noem ik dat. Je vlucht weg bij jezelf. Je wordt geraakt in je hart, maar in plaats van jezelf te helpen herinneren dat je ‘er wel degelijk toe doet’, want zo is het natuurlijk, richt je jouw aandacht op mij. Best onhandig, want je lost zo niks op en doet jezelf alleen maar nog meer verdriet.

En daar zit de angel. Je doet jezelf verdriet omdát je jezelf niet leuk genoeg vindt… te druk, te veel, te dom, te bijdehand, te impulsief, te enthousiast, te grijze muis, te dik, te dun, te groot, te klein… ehm……………. te onhandig, te lui, te lief, te kattig, te lelijk, te aanwezig, te verlegen, te………….. whatever. Niet de moeite waard in ieder geval.

Daar waar je verdrietig over bent ga je zitten bevestigen.
Door je op mij te richten ga je niet het gesprek aan met jezelf.
Hoe onbeleefd het ook is dat ik niet terugbel. Het kan nooit zo zijn dat je daardoor je humeur laat verpesten. Dat gebeurt omdat er iets onder zit. Een geloof, ofwel overtuiging over jezelf. Iets negatiefs. Iets dat je onderweg in jouw leven hebt opgelopen en dat is blijven kleven.

Het goede nieuws is dat je die overtuiging kunt tackelen. Kwestie van even doorhebben. En als je dan op de denkbeeldige grond ligt met die overtuiging over jezelf stevig in je vuisten geklemd, klaar om een punt te drukken achter de lijn van de tegenstander… dan weet je dat je je punt al hebt gemaakt.

Het punt is namelijk dat het helemaal niet om de ander gaat. Maar om jou. Als jij voelt dat je geraakt wordt, dieper dan wat er aan de oppervlakte gebeurt… dan is het probleem al opgelost. Dan kun je opruimen wat jou aan de rol brengt en zo uit je sas trekt. Dan kun je weer ontspannen en door met waar je gebleven was…

Lees hier ook nog even hoe het ook alweer zit met voelen, gevoelens & emoties…

Accepteren dus dat dat er zit, dat je bent wie je bent, dat je doet wat je doet en vooral dat je gedaan hebt wat je hebt gedaan of hebt meegemaakt wat je hebt meegemaakt en daar heus nog wel eens last van kunt hebben. Wat achter je ligt is natuurlijk niet meer te veranderen, maar je kunt wel veranderen hoe het jou beïnvloedt. Hier en nu. En dan durven, kunnen, mogen en willen staan voor jezelf. Met alles wat je hebt, voelt, denkt, vindt en alles wat niet.

Dan hoef je niet meer jaloers te zijn omdat een ander iets kan wat jij niet kunt. Dan kan jaloezie inspiratie worden. Dan kun je op je eigen poten blijven staan en je hand uitsteken naar iemand die dat ook doet. Samen optrekken. Uphill… zodat je de wereld kunt overzien en kunt geven waar je de wereld het meest mee dient.

#STAvoorjezelf gaat over jezelf het allerbeste gunnen. En de wereld het beste van jezelf gunnen. Omdat je lief wilt zijn voor jezelf en wilt organiseren dat je het goed hebt. Als je dat eenmaal doorhebt wil je echt niet meer anders dan dat.

Stoppen met jezelf in de staart bijten noem ik het ook wel. Want, dat is wat we doen: we vinden dat we niet deugen en dus doen we niet waar we blij van worden en daarmee laten we onszelf weer zien dat we niet deugen. ‘Kijk maar, we kunnen niet eens voor onszelf zorgen! We zorgen niet eens dat we doen wat goed voor ons is. Zie je wel dat we niet ok zijn?!’ Dat…

Gunnen is het gevolg van verzoenen. Eerst maar eens met jezelf. Als je jezelf niet meer hoeft af te wijzen om de liefdes die je niet hebt gewaardeerd, de kansen die je heb laten liggen, de tijd die je hebt verlapswanst, vertrouwen dat je hebt verkwanseld, fouten die je hebt gemaakt… dan mag je alles van jezelf.

Dat is dan ook waar dE VRIJE VROUW voor staat: jezelf alles gunnen. Dat is de basis om alles te mogen en de vrijheid te voelen om jezelf echt het aller aller allerbeste te willen geven, te zijn wie je bent en te doen wat je te doen hebt.

Wat achter ons ligt kunnen we niet meer bijsturen. Kijk maar even naar dit fragmentje uit de Leeuwenkoning… ‘run from it or learn from it’,  maar wat voor ons ligt  mooi wel.

Dussss, bijvoorbeeld als jij ‘altijd maar’ op de verkeerde mannen valt, als de zoveelste relatie op de klippen is gelopen of omdat je helemaal nooit een relatie hebt gehad, als je single bent en vindt dat dat jouw schuld is, je denkt dat er iets met jou mis is, je jezelf te  kritisch, te lastig, te zelfstandig, te weet ik veel wat vindt.

Dan is het tijd om jezelf bij te sturen.

Met een mindsetsessie help ik je boven water krijgen waarom je zo naar jezelf kijkt en tackelen waar je nu steeds over struikelt. Je leert dat je het waard bent om voor jezelf te staan en krijgt helder waarom je misschien ergens diep van binnen gelooft van niet. En je leert dat geloof uit de weg zetten op momenten dat het je belemmert.

BAM! Just like that.

En? Heb je al zin in een allemachtig prachtig 2018???
Ik wel!

#STAvoorjezelf
#houvanjezelf
#zorgvoorjezelf

XXLgroet,
♥ Sandra,
aka Miss Empowerment

Vragen? Mail me!

Jezelf mindsetten into happiness? Kan! Check hoe op mijn website.

Empowering inspiratie opdoen?
Like mijn Facebookpagina (en laat je aanmoedigen to enjoy jouw leven én jezelf)
Abonneer je op de (maandelijkse) PowerPost
Abonneer je op het YouTubekanaal van SandraMEJacobs

Wil je mij volgen op mijn werkpad?
Connect met me op LinkedIn (en lees mijn artikelen over mijn ervaringen)

©2018 SandraMEJacobs

 

Advertenties