Eén van mijn meest gebruikte opmerkingen zowel in coachings/trainingswerk als privé is misschien wel dat als je met één vinger naar een ander wijst, er drie naar jezelf wijzen. Laatst las ik de ook wel erg toepasselijke quote : “if we have to kick the ass of the one who is responsible for our problems, we couldn’t sit for a few weeks“. Ik bedoel maar…

Iemand anders de schuld geven helpt niet om wel gelukkig te worden. Sterker nog, het houdt je enorm af van wat je wél kunt doen.

We weten allemaal wel hoe het werkt. En maken ons er ook allemaal wel eens ‘schuldig’ aan.

Een schuldige aanwijzen is echter slachtofferschapschap ten top. En daarmee is het een ultieme vorm van escapisme. Door te wijzen blijf je bij jezelf weg en hoef je dus niet te voelen wat je niet wilt voelen. Dik kans dat wat je werkelijk voelt iets is van zelfafwijzing… omdat je vindt dat je ‘er weer bent ingetuind’ of ‘stom hebt gedaan’ of … en die is het moeilijkste… eigenlijk heel goed weet dat het veel beter voor je is om uit de situatie te stappen, maar dat niet durft. Als je nu maar blijft roepen dat het echt allemaal beter wordt als ‘je baas zich eens iets gelegen gaat laten aan wat jij zegt’, ‘jouw partner eens een avondje thuis is’, ‘dat dieet minder zwaar zou zijn…’ enz enz. enz., dan hoef jij geen verantwoordelijkheid te nemen.

Maar ehm, hoe gelukkig wil jij eigenlijk zijn??? En wie gaat daar nou eigenlijk echt over? Denk daar eens over na… en check ook het filmpje dat ik er over gemaakt heb.

Ik ben erg benieuwd wat dat je brengt. Als je jouw reactie achterlaat in het veld hieronder kunnen we elkaar inspireren!

XXL♥
Sandra

Vragen? Mail me!

cropped-de-vrije-vrouw-10x15-staand1.jpg

Roept dE VRIJE VROUW in jou?
Check wat je voor haar kunt doen op de website.

Inspiratie opdoen?
– Abonneer je op de Kleine Kolibrief (1x pm, no spam)
– Abonneer je op het YouTubekanaal

© SandraMEJacobs