“Je mag niet wijzen” heb je vast ook weleens te horen gekregen.
Toch doen we het allemaal. We wijzen iemand de weg, we wijzen iemand af, we wijzen om iets duidelijk te maken, we wijzen omdat we dan even niet naar onszelf hoeven te kijken.

Daar gaat deze blog over.
Het wordt een blog in twee delen.

Vandaag over wijzen naar wat een ander heeft of doet als excuus voor wat jij zelf niet hebt of doet. Meestal gaat er een ‘ja maar’ ofwel ‘duh’ aan vooraf. Snap je ‘m al?

Een paar voorbeelden:

‘Ja duh, jij kunt reizen, want jij hebt geen kinderen’
‘Ja duh, jij hebt kinderen, dus jij bent nooit alleen’
‘Ja duh, jij bent alleen, dus jij kunt gaan sporten’
‘Ja duh, jij sport, dus jij bent slank’
‘Ja duh, jij bent slank, dus jij hoeft niet op je eten te letten’

Zo zien we altijd een reden bij de ander, die verklaart waarom wij niet doen wat we zeggen te willen.
Heb ik mijn punt gemaakt?
Absoluut escapisme toch? Zie ook mijn filmpje.

De vraag is vervolgens natuurlijk of je dit herkent, of je dit zelf ook doet en zo ja, of dat misschien komt omdat je je verschuilt. Omdat je niet écht wilt of durft wat je zegt dat je wilt. Ik ben benieuwd wat je ontdekt.

Volgende week ‘wijzen als in aanwijzen van een schuldige’.

Tot dan!

XXL♥
Sandra

Vragen? Mail me!

cropped-de-vrije-vrouw-10x15-staand1.jpg

Roept dE VRIJE VROUW in jou?
Check wat je voor haar kunt doen op de website.

Inspiratie opdoen?
– Abonneer je op de Kleine Kolibrief (1x pm, no spam)
– Abonneer je op het YouTubekanaal

© SandraMEJacobs